Bu takım gerçekten Trabzonspor mu?
Son iki haftadır Trabzonspor’u izlerken sahadaki takımın gerçekten Trabzonspor olup olmadığını sorgular hale geldik. Gençlerbirliği karşısında yenilen goller, bir büyük takımın asla kabul edemeyeceği türden. Savunma yerleşimi yok, ceza sahası paylaşımı yok, müdahale isteği yok. Rakip oyuncular ceza sahasında elini kolunu sallayarak dolaşıyor. Bu kadar kolay gol yenmez, bu kadar dağınık savunma yapılmaz.
Onana, geldiği ilk haftalarda güven veren bir görüntü çizmişti. Ancak son maçlarda ciddi bir düşüş var.
Savic konusu ise artık can sıkıcı bir noktaya geldi. Maça başladı, sahadaydı ama yine sakatlandı. Savic’in varlığı kağıt üzerinde güçlü görünüyor ama sahada süreklilik sağlayamadıktan sonra bu takım için gerçek bir çözüm olamıyor.
Bouchari’ye gelince… Hücuma çıkarken yapılan basit pas hataları… Baskı bile yokken topu rakibe teslim ediyorsun. Hücum başlamadan bitiyor. Kalene tehlike olarak dönüyor. Sen amatör ligde oynamıyorsun, profesyonel futbolcusun. Bu kadar ciddiyetsiz futbol bu formayla örtüşmez.
Hangi futbolcuyu eleştireceğimi şaşırdım. Hepsi mi kötü olur? Sadece birkaç isim değil, neredeyse sahadaki herkes formsuz, isteksiz ve dağınık. Kimse “Ben buradayım” demiyor, kimse oyunun sorumluluğunu almıyor. Bu tablo, bireysel performans düşüklüğünden çok daha fazlasını işaret ediyor.
Ortada çok net bir tablo var: Trabzonspor iki haftadır sahada ne oynadığını bilmiyor. Savunmada organizasyon yok, hücumda plan yok. Bu kulübün bir kimliği, bir ağırlığı var. Son haftalarda izlediğimiz futbol ise bu kimliğin çok uzağında.
Bu gidişat artık ciddi bir alarmdır. Ya herkes sorumluluk alacak, sahaya karakter koyacak ya da bu sezon Trabzonspor adına büyük bir hayal kırıklığına dönüşecek. Taraftar mucize beklemiyor; sadece armasının hakkını veren, mücadele eden ve güven veren bir Trabzonspor görmek istiyor.
