Trabzonspor Bu Sene Şampiyon Olur
Beş ay önce “Trabzonspor Bu Sene Şampiyon Olur” başlığıyla bir yazı kaleme almıştım. Üstelik o yazıyı, İstanbul’da Galatasaray deplasmanında alınan 0-0’lık beraberliğin hemen ardından yazmıştım. Yazının finalinde ise oldukça net bir tespit yapmıştım: “Fatih Tekke, Onuachu’yu nasıl kullanacağını çözerse Trabzonspor bu sezon şampiyon olur.”
Nitekim bu hafta oynanan Galatasaray maçında bunun somut karşılığını gördük. Pina’nın ortasında Onuachu’nun yaptığı o etkileyici kafa vuruşu, Trabzonspor’u daha ilk dakikalarda öne geçirdi. Bu aslında çok açık bir gerçeği yeniden hatırlattı: Trabzonspor, Onuachu’yu ceza sahasında doğru şekilde topla buluşturabildiği her an, rakip için büyük bir tehdit oluşturuyor.
Eğer Trabzonspor, maç boyunca bu tür ortaları daha fazla deneyebilseydi, Galatasaray karşısında çok daha farklı, hatta tarihi bir sonuç ortaya çıkabilirdi. Çünkü Onuachu’yu ceza sahasında topla buluşturmak, neredeyse bir penaltı fırsatı yakalamak kadar yüksek ihtimalli bir gol beklentisi anlamına geliyor.
Pina tam anlamıyla bir görev adamı. İki çizgi arasında durmaksızın gidip geliyor; hem savunmada hem hücumda adeta bir dinamo gibi çalışıyor. Bir bakıyorsun geride top kapıp atağı kesiyor, bir bakıyorsun önde depar atıp asist yapıyor. Bitmeyen enerjisiyle oyunun her anına temas ediyor.
Burada Pina’yı Zubkov’la kıyaslamak istiyorum. Trabzonspor hücumdayken Zubkov temposunu yükseltiyor, ancak takım savunmaya geçtiğinde adeta dinlenmeye çekiliyor. Oysa Pina için böyle bir ayrım yok. Hücumda da savunmada da aynı ciddiyet, aynı tempo… Bu yönüyle Pina, modern futbolun aradığı iki yönlü oyuncu profilini çok daha net yansıtıyor.
Benzer bir tabloyu Ozan Tufan’da da görüyoruz. O da ne hücumda ne savunmada takımı eksik bırakmıyor. Hücumda istekli, savunmada ise ağırdan alan bir görüntü çizmiyor; aksine basıyor, pres yapıyor, mücadele ediyor. Topu kazandığında ise takımı hızlı şekilde hücuma çıkarabiliyor. Son haftalarda ciddi bir form yakalayan Ozan Tufan’dan maksimum verimi almak, Fatih Tekke’nin önceliklerinden biri olmalı. Çünkü bu performans devam ettiği sürece Ozan, takım için fark yaratan bir oyuncuya dönüşebilir.
Chibuike Nwaiwu bu maçta da sahanın yıldızlarından biriydi. Barış Alper’i adeta etkisiz hale getirdi; hem fizik gücüyle hem de pozisyon bilgisiyle rakibine nefes aldırmadı. Savunmadaki bu net üstünlüğünü hücuma da taşıdı ve attığı golle performansını taçlandırdı. Üstelik bu ilk de değil; skor katkısı verebildiğini daha önce de göstermişti.
Böyle stoperler kolay bulunmaz. Hem savunmada güven veren hem de gerektiğinde gol katkısı sağlayan bir oyuncu profili, modern futbolda altın değerinde. Trabzonspor bu transferle gerçekten nokta atışı yaptı, adeta turnayı gözünden vurdu.
Gelelim Nwakaeme’ye… O, sahada sadece oynayan değil, oyunu aklıyla yöneten bir futbolcu. Futbol zekası onu diğerlerinden ayırıyor. Evet, yaşı gereği artık 90 dakikayı aynı tempoyla çıkarması kolay değil. Ama bu, onun değerini azaltmıyor; aksine doğru kullanıldığında ne kadar kritik bir oyuncu olduğunu daha net ortaya koyuyor.
Bu maçta bir kez daha gördük ki Nwakaeme, skorun kaderini değiştirebilecek pasları atabilen, topu ayağında tutarak takımı hücumda diri tutabilen bir isim. Trabzonspor’un hücum zenginliğini artıran, oyuna çeşitlilik katan en önemli parçalardan biri.
Tam da bu yüzden Fatih Tekke, Nwakaeme’den vazgeçmemeli. Nwakaeme “ben bırakıyorum” demediği sürece bu takımda yeri olmalı. İlk 11’de başlamasa bile, oyunun gidişatını değiştirebilecek bir hamle oyuncusu olarak mutlaka değerlendirilmeli. Maçın sıkıştığı anlarda 20-30 dakikalık bir Nwakaeme dokunuşu, birçok kilidi açabilecek güçte.
Zaten Trabzonspor’un yapması gereken de bu: Kaliteli ama yaşı ilerlemiş oyuncuları bir kenara itmek yerine, onları doğru rolde kullanmak. Yedekten gelen, oyunun kaderini değiştiren tecrübeli ayaklar her zaman büyük fark yaratır. Nwakaeme de tam olarak böyle bir oyuncu.
